Nie tacy Zimni Ogrodnicy...

Na tyłach Kwiatowego ogrodu rośnie biały bez. 

Jest nieco późniejszy niż te okoliczne lilaki - i bardzo dobrze! Jak już przekwitną te non-stop-znoszone do domu fioletowe to zastępuję je własnymi białymi:) 

Na zdjęciu w towarzystwie uroczo podartych jeansów Miastowej… Ktoś wie dlaczego te najbardziej przetarte i rozwleczone są najwygodniejszo - najulubieńsze? :D:D 

Dobrze, że moda takim sprzyja… podartusy i bojfrendy górą!:)

Dziś po raz pierwszy od dawna znalazłam chwilkę by wyskoczyć do ogrodu. Przepieliłam skrzynki, wzruszyłam ziemię, rozsadziłam zioła… Najdalej do soboty planuję zasiać i zasadzić wszystko to, co w zasadzie powinno już kiełkować;) 

U stolarza wylądowały też drzwi do szklarni (wreszcie!!) - wymagają nowej szyby, stłuczonej podczas którejś z jesiennych wichur… Czas najwyższy sadzić przecież pomidory. Ogórki też...

No i kwiaty, kwiaty oczywiście! Koniec wymówek, że czekam na Zimnych Ogrodników;) 

Coś czuję, że nie szybko opuszczę giełdę kwiatową w sobotę… Jeśli dojrzycie gdzieś uśmiechniętą postać dzierżącą pod pachą korytko pełne sadzonek, z rękami zajętymi kolejnymi korytkami pełnymi sadzonek - to pewnie będę ja:) 

Flowers are the girls best friends, Marilyn Monroe!:):)

Poniżej bzy w kance na tle bzów na drzewie;) Bystre oko pewnie zauważy niemiłosiernie wytarty blat ogrodowego stolika. Tak, tak, on też czeka na pomalowanie! 

… tylko kiedy??

PS. Nie wiem jakie są Wasze tegoroczne doświadczenia ze ślimakami. U mnie już są.  I jest ich dużo! Z tego względu nie siałam sałaty w szklarni bo - niestety!! - taka młodziutka sałata to zaproszenie ślimaków do szklarni i późniejsza walka o ocalenie małych sadzonek pomidorów… A tak to pewnie ślimary będą ale nieco później, jak już pomidory podrosną i nie będą tak atrakcyjne smakowo;)

***

O rany!!! Chłopcy oglądają właśnie  "Było sobie życie", odcinek o narodzinach…  Jednym uchem słyszę gorącą dyskusję na temat skąd wychodzi dzidziuś i że wcale nie wychodzi z brzucha tylko z małej dziurki!
Yyyyyyy, lecę!:):)

Im dalej w maj...

… tym piękniej! :)

Ostatnio mam dużo pracy (nadal!) i dużo jazdy, jeżdżę więc i zachwycam się wiosną - a właściwie kilometrami wiosny;) Pięknie jest, zielono, wszystko kwitnie… aż żyć się chce! I ten niesamowity zapach powietrza po deszczu… Chyba się starzeję, wychodzę na pole i wdycham :P

***

Biegnąc przez Kraków dojrzałam stary komis. Mnóstwo szpargałów i rupieci, na pierwszy rzut oka nic tu dla mnie… Na drugi jednak… piękna ceramika w kwiatuszki! W komplecie dzbanek na herbatę, cukierniczka i mlecznik.

Tak, miała bardzo dobrą cenę.
Tak, kupiłam ją.
Tak, zdążyłam ubić brzeg dzbanka zanim dowiozłam do domu!!!

… i to tak w drobny mak, za nic nie da się skleić... Żeby chociaż gdzieś na dole, z tyłu… Ale nie! To musiał być brzeg:P
Nic to, dzbanuszek i tak wykorzystam, jak nie na herbatę to do kwiatków;)

Na zdjęciach nasza polska ceramika z Wałbrzycha w towarzystwie kolejnej partii bzów:)

I widok na ubicie… ech!

Ale z profilu wygląda nieźle, prawda? Na półce nie będzie widać;):)

Nie wiem gdzie wychodzicie wychodząc na dwór - ja w małopolsce wychodzę na pole albo na polko :D:D
Kiedyś, mieszkając na Śląsku wychodziło się na dwór… a teraz proszę, jak ładnie dopasowałam się do małopolskich realiów:D:D

Czekam na wieści z Waszego pola :):)

Biel

Zeszłoroczne drzewko białego bzu dosłownie uginało się od ilości kwiatów, w tym roku chyba odpoczywa... Musiałam się nieźle nagimnastykować by zerwać pojedyncze kwiaty z wierzchołka drzewa. Ale zerwałam!:)

Przyniesione do domu paaachną...

A do spółki z bzem pierwsze tegoroczne konwalie:)

***

Zastanawiam się dlaczego doba nie ma więcej niż 24 godzin? Właśnie dziś, z powodu braków czasowych musiałam zamknąć (przymknąć??) projekt, z którym byłam mocno związana...

Wiem, wiem... pewnie i te 24 godziny to było by zbyt mało...
Pozdrawiam ciepło!

Znaleźny stołek i bzy

Tak sobie właśnie dzisiaj pomyślałam, że stołki mnie lubią;)
W drewnianym domu z mebli zachowały się tylko stołki, od znajomej również dostałam stołek a dzisiaj kolejny przybył z równie starego domu co mój:)

Znaleźny w przypadkowo mijanej drewnianej chałupie, w której tylko w połowie dach się ostał... Za zgodą właścicielki zanurkowałam do środka i wyszłam z tym oto stołkiem:)

Stan? Opłakany, zapłakany wręcz;) Ale ja takie lubię:) Jak tylko znajdę wolną chwilę wyczyszczę i pomaluję. No i siedzisko dorobię;)

Również po drodze mijaliśmy stary, zawalony młyn. Zarośnięty pachnącym bzem po same pachy:) Spojrzałam znacząco na Cina, który bez mrugnięcia okiem skręcił w dróżkę prowadzącą do młyna...
Mam to szczęście, że małżonek na moje zwichnięcie kwiatowo - ogrodowe patrzy z wielką wyrozumiałością:):) Na stare stołki też;)
A już stare domy, młyny, stodoły (i lofty!) to lubimy razem, mooocno!:):)

Cynowa doniczka z bzem wyląduje w kuchni, kolejna w dużym pokoju a jeszcze inna w sieni, na szafie...  Niech pachnie!:)