Zupełnie nie przeszkadzał nam fakt, że za oknem regularnie, co parę minut następowała zmiana pory roku. Pstrykaliśmy światło gdy nastawała zima (śnieżyce!!), wyłączaliśmy je na wiosnę (słońce potrafiło świecić całe kilka minut!!) i wsłuchiwaliśmy się w klimatyczne stukanie coś-jakby-jesiennego deszczu o parapet…
Taka to uroda tego wielkanocnego kwietnia i świątecznych rozmów przy stole:)
Poniższe zdjęcie ze specjalną dedykacją dla moich chłopców - nadgryziony sernik:):) Gdy tylko obróciłam się w stronę barszczu sernik oprócz dziury bocznej zyskał także uroczo wygryziony rant wokół brzegu…
Kto wie dlaczego te wygryzione rodzynki smakują najlepiej?:D:D
Szkoda tylko, że przy świątecznym stole nie udaje się już zgromadzić wszystkich bliskich… Taki czas.
A u Was, jak spędziliście te kilka świątecznych chwil?
